Κυανουρικό οξύ: ο σταθεροποιητής που προστατεύει το χλώριο από τον ήλιο

Τι κάνει ο σταθεροποιητής

Η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου διασπά το ελεύθερο χλώριο. Σε υπαίθρια πισίνα χωρίς σταθεροποιητή, ένα καλοκαιρινό μεσημέρι μπορεί να εξαφανίσει το μεγαλύτερο μέρος του χλωρίου σε λίγες ώρες, ακόμη κι αν δεν κολυμπήσει κανείς. Το κυανουρικό οξύ δένεται χαλαρά με το χλώριο, το προστατεύει από τον ήλιο και το αφήνει να απελευθερώνεται σιγά σιγά όταν χρειάζεται.

Το αντάλλαγμα είναι ότι το χλώριο που «κρατιέται» από τον σταθεροποιητή δουλεύει πιο αργά. Όσο ανεβαίνει ο σταθεροποιητής, τόσο περισσότερο ελεύθερο χλώριο χρειάζεται για το ίδιο αποτέλεσμα. Σε εσωτερική ή μόνιμα σκεπασμένη πισίνα συνήθως δεν χρειάζεται καθόλου.

Πόσος χρειάζεται

Με ηλεκτρόλυση άλατος, το επιθυμητό εύρος το δίνει ο κατασκευαστής της συσκευής.

Από πού μαζεύεται

Ο σταθεροποιητής δεν εξατμίζεται, δεν καταναλώνεται και δεν συγκρατείται στο φίλτρο: ό,τι μπει, μένει. Μπαίνει είτε σκόπιμα, σε κόκκους ή υγρή μορφή στο ξεκίνημα της σεζόν, είτε χωρίς να το καταλάβετε μέσα από το σταθεροποιημένο χλώριο πισίνας. Οι ταμπλέτες τριχλωρίου και οι κόκκοι διχλωρίου αφήνουν κυανουρικό σε κάθε δόση, οπότε μια πισίνα που χλωριώνεται μόνο με ταμπλέτες ξεκινά τη σεζόν στο σωστό επίπεδο και συχνά την τελειώνει πολύ πάνω από αυτό.

Ο σταθεροποιητής σε κόκκους διαλύεται αργά και είναι όξινος. Ακολουθήστε τις οδηγίες της συσκευασίας για τη διάλυσή του και μην τον αφήνετε ποτέ να κάθεται σε σωρό πάνω στο liner.

Όταν ο σταθεροποιητής είναι πολύς

Τα σημάδια: το χλώριο μετριέται μέσα στα όρια, αλλά το νερό θαμπώνει, οι άλγες ξαναγυρίζουν και η σοκ χλωρίωση δεν φέρνει το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Επειδή δεν υπάρχει χημικό που να τον αφαιρεί αξιόπιστα, η λύση είναι η αραίωση:

1. Μετρήστε τον σταθεροποιητή με κιτ σταγόνων θολότητας ή με φωτόμετρο· οι ταινίες είναι ανακριβείς σε αυτή τη μέτρηση (δείτε πώς μετράτε το νερό).
2. Υπολογίστε πόσο νερό πρέπει να αλλάξει: αν αντικαταστήσετε το ένα τέταρτο του νερού, ο σταθεροποιητής πέφτει περίπου κατά το ένα τέταρτο.
3. Κάντε την αλλαγή σε στάδια, χαμηλώνοντας λίγο τη στάθμη κάθε φορά και ξαναγεμίζοντας. Η πισίνα με liner δεν αδειάζει ποτέ εντελώς· οι λεπτομέρειες είναι στο άρθρο γιατί δεν αδειάζουμε την πισίνα.
4. Για το υπόλοιπο της σεζόν χλωριώστε με μη σταθεροποιημένο χλώριο, π.χ. υγρό, ώστε να μην ξανανέβει.

Οι αντίστροφες πλύσεις του φίλτρου και οι βροχές που ξεχειλίζουν την πισίνα βοηθούν λίγο, επειδή φεύγει νερό, αλλά σπάνια αρκούν μόνες τους.

Ένα απλό πρόγραμμα για τη σεζόν

• Στο άνοιγμα: μετράτε τον σταθεροποιητή και, αν είναι χαμηλός, τον φέρνετε περίπου στο 30–40 mg/l.
• Κατά τη σεζόν: τον μετράτε περίπου μία φορά τον μήνα, όχι κάθε εβδομάδα, γιατί αλλάζει αργά.
• Όταν πλησιάζει τα 50–60 mg/l: περνάτε σε υγρό χλώριο ή άλλη μορφή χωρίς σταθεροποιητή, πριν φτάσει σε επίπεδο που χρειάζεται αραίωση.

Ερωτήσεις

Δείτε επίσης