Σοκ χλωρίωση: πότε χρειάζεται, πώς γίνεται, πότε κολυμπάτε ξανά

Τι πετυχαίνει το σοκ

Στην καθημερινή λειτουργία, το χλώριο εξουδετερώνει σιγά σιγά ό,τι φέρνουν οι κολυμβητές και το περιβάλλον. Όταν το φορτίο μεγαλώσει απότομα, το χλώριο δεν προλαβαίνει και συσσωρεύονται χλωραμίνες, δηλαδή δεσμευμένο χλώριο. Το σοκ ανεβάζει για λίγες ώρες το ελεύθερο χλώριο σε επίπεδο που διασπά αυτές τις ενώσεις και σκοτώνει άλγες και μικρόβια πριν εγκατασταθούν. Ένας εμπειρικός κανόνας λέει ότι για να διασπαστούν οι χλωραμίνες χρειάζεται ελεύθερο χλώριο περίπου δέκα φορές το δεσμευμένο.

Πότε χρειάζεται

• Μετά από καταιγίδα, χαλάζι ή αφρικανική σκόνη· τι άλλο κάνετε θα το βρείτε στο άρθρο για την πισίνα μετά από καταιγίδα.
• Μετά από μέρα με πολλούς κολυμβητές ή πάρτι.
• Όταν το νερό θαμπώνει ή γλιστράνε τα τοιχώματα.
• Όταν ανεβαίνει το δεσμευμένο χλώριο ή το νερό μυρίζει έντονα και τσούζει τα μάτια· η μυρωδιά χλωρίου οφείλεται σε χλωραμίνες.
• Στο άνοιγμα της σεζόν, μετά από απουσία ή καύσωνα.
• Όταν εμφανιστεί άλγη.

Σε ένα κανονικό καλοκαίρι, πολλοί ιδιοκτήτες κάνουν ένα ήπιο σοκ κάθε μία ή δύο εβδομάδες. Δεν είναι κανόνας: αν οι μετρήσεις είναι καλές και το νερό διαυγές, μπορεί να γίνεται πιο αραιά.

Πώς γίνεται βήμα βήμα

1. Μετρήστε και φέρτε το pH στο 7,2–7,4. Με ψηλό pH το σοκ χάνει μεγάλο μέρος της δύναμής του.
2. Υπολογίστε τον όγκο του νερού και τη δόση από τη συσκευασία. Για ρουτίνα, ο στόχος είναι συνήθως ελεύθερο χλώριο γύρω στα 10 mg/l· για άλγες ή πράσινο νερό χρειάζεται περισσότερο και επανάληψη.
3. Περιμένετε το απόγευμα, ώστε να μη διασπάσει ο ήλιος το χλώριο.
4. Με την αντλία σε λειτουργία, ρίξτε το υγρό χλώριο αργά μπροστά στις επιστροφές ή διαλύστε πρώτα τους κόκκους σε κουβά με νερό και ρίξτε το διάλυμα περιμετρικά. Ποτέ κόκκους απευθείας πάνω στο liner.
5. Βουρτσίστε τοιχώματα και σκαλιά, ώστε το χλώριο να φτάσει παντού.
6. Αφήστε την κυκλοφορία να δουλεύει όλη τη νύχτα. Αν έχετε ηλιακό κάλυμμα, κρατήστε το μαζεμένο μέχρι να πέσει το χλώριο, γιατί οι πολύ ψηλές συγκεντρώσεις το φθείρουν.
7. Το πρωί μετρήστε. Αν το χλώριο έπεσε σχεδόν στο μηδέν, το φορτίο ήταν μεγάλο και το σοκ επαναλαμβάνεται.

Ποιο προϊόν και πότε ξαναμπαίνετε στο νερό

Για σοκ προτιμώνται προϊόντα χωρίς σταθεροποιητή, όπως το υγρό χλώριο ή το υποχλωριώδες ασβέστιο, ώστε να μη φορτώνεται το νερό με κυανουρικό οξύ. Οι κόκκοι διχλωρίου είναι βολικοί, αλλά η συχνή χρήση τους ανεβάζει τον σταθεροποιητή. Τις διαφορές των μορφών τις συγκρίνουμε στο άρθρο για το χλώριο πισίνας. Υπάρχει και σοκ χωρίς χλώριο, με ενεργό οξυγόνο, που οξειδώνει την οργανική ύλη και επιτρέπει πιο γρήγορη επιστροφή στο νερό, αλλά δεν αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις άλγες.

Κολυμπάτε ξανά όταν η μέτρηση δείξει ελεύθερο χλώριο 1–3 mg/l και pH 7,2–7,6. Μετά από ήπιο βραδινό σοκ αυτό συνήθως ισχύει την επόμενη μέρα· μετά από ισχυρό σοκ μπορεί να χρειαστούν μία με δύο μέρες. Μη βασίζεστε στο ρολόι, μετρήστε.

Μη ρίχνετε υποχλωριώδες ασβέστιο στο skimmer ή σε διανομέα όπου υπάρχουν ταμπλέτες τριχλωρίου: η επαφή τους μπορεί να προκαλέσει βίαιη αντίδραση και φωτιά. Περισσότερα στην ασφαλή αποθήκευση χημικών.

Ερωτήσεις

Δείτε επίσης