Ιονισμός χαλκού-αργύρου στην πισίνα: τι κερδίζετε και τι προσέχετε

Πώς δουλεύει ο ιονισμός χαλκού-αργύρου

Η συσκευή μπαίνει στο κύκλωμα του μηχανοστασίου, συνήθως μετά το φίλτρο. Μέσα σε έναν θάλαμο υπάρχουν ηλεκτρόδια από κράμα χαλκού και αργύρου. Ένας ελεγκτής περνά από αυτά ασθενές ρεύμα και τα ηλεκτρόδια αφήνουν σιγά σιγά ιόντα στο νερό που κυκλοφορεί.

• Ο χαλκός δρα κυρίως κατά των αλγών.
• Ο άργυρος δρα κατά των βακτηρίων, αλλά πολύ πιο αργά από το χλώριο.
• Η ποσότητα ιόντων ρυθμίζεται από τον ελεγκτή και ελέγχεται με κιτ μέτρησης χαλκού.

Τα ιόντα δεν εξατμίζονται και δεν καταστρέφονται από τον ήλιο όπως το χλώριο, γι' αυτό μένουν στο νερό για πολύ καιρό. Αυτό είναι το πλεονέκτημα της μεθόδου, αλλά και η αιτία των περισσότερων προβλημάτων όταν η συγκέντρωση ξεφύγει.

Γιατί δεν αντικαθιστά το χλώριο

Ο ιονισμός απολυμαίνει αργά και δεν οξειδώνει. Δεν «καίει» δηλαδή τον ιδρώτα, τα αντηλιακά και τις άλλες οργανικές ουσίες που φέρνουν οι κολυμβητές, ούτε εξουδετερώνει γρήγορα ένα μικρόβιο που μόλις μπήκε στο νερό. Γι' αυτό η πισίνα χρειάζεται πάντα και υπολειμματικό απολυμαντικό.

Στην πράξη ο ιονισμός σας επιτρέπει να κρατάτε το ελεύθερο χλώριο προς το κάτω όριο του εύρους 1–3 mg/l και να χρειάζεστε λιγότερο αλγοκτόνο. Δεν σας επιτρέπει να το μηδενίσετε. Το ίδιο ισχύει και για άλλες συμπληρωματικές τεχνολογίες, όπως η UV απολύμανση: μειώνουν την ανάγκη για χλώριο, δεν το αντικαθιστούν.

Ο κίνδυνος λεκέδων σε ανοιχτόχρωμο liner

Ο χαλκός μένει διαλυμένος όσο το νερό είναι ισορροπημένο. Όταν το pH ανέβει, όταν η αλκαλικότητα είναι υψηλή ή όταν ρίξετε μεγάλη δόση οξειδωτικού για σοκ χλωρίωση, ένα μέρος του χαλκού κατακάθεται. Το αποτέλεσμα είναι γαλαζοπράσινοι, καφετιοί ή γκριζωποί λεκέδες στο liner, συνήθως στον πυθμένα και γύρω από τις επιστροφές. Σε λευκό, γαλάζιο ή ανοιχτό γκρι liner φαίνονται έντονα και δεν φεύγουν πάντα με απλό καθάρισμα.

Ο ίδιος χαλκός μπορεί να δώσει πρασινωπή απόχρωση στα ξανθά μαλλιά. Αν το νερό γεμίσματος προέρχεται από γεώτρηση με μέταλλα, ο κίνδυνος μεγαλώνει, γιατί τα μέταλλα αθροίζονται.

Αν τον επιλέξετε: κανόνες χρήσης

1. Κρατάτε το pH σταθερά στο 7,2–7,6. Είναι η σημαντικότερη προστασία από τους λεκέδες.
2. Μετράτε τον χαλκό τακτικά, μαζί με χλώριο και pH, και τον κρατάτε πολύ χαμηλά, όπως ορίζει ο κατασκευαστής της συσκευής.
3. Ξεκινάτε από χαμηλή ρύθμιση ιόντων και την ανεβάζετε μόνο αν χρειαστεί. Δεν βάζετε παραπάνω «για σιγουριά».
4. Πριν από σοκ χλωρίωση ελέγχετε pH και χαλκό. Αν ο χαλκός είναι ψηλά, ρωτήστε για δεσμευτικό μετάλλων.
5. Καθαρίζετε τα ηλεκτρόδια από τα άλατα και τα αλλάζετε όταν φθαρούν.
6. Με την πισίνα κλειστή τον χειμώνα, η συσκευή συνήθως σβήνει ή λειτουργεί στο ελάχιστο.

Αν δείτε τους πρώτους χρωματισμούς, σταματήστε τη συσκευή και ελέγξτε το νερό πριν κάνετε οτιδήποτε άλλο. Τι κάνετε στη συνέχεια θα το βρείτε στο άρθρο για τους λεκέδες στο liner.

Για ποιον έχει νόημα

Ο ιονισμός ταιριάζει σε ιδιοκτήτη που μετρά το νερό συστηματικά, έχει μέτρια χρήση και θέλει λιγότερο χλώριο και λιγότερα αλγοκτόνα. Σε πισίνα καταλύματος με πολλούς λουόμενους η ανάγκη για γρήγορη οξείδωση μένει μεγάλη, οπότε το όφελος μικραίνει. Αν σας ενδιαφέρει κυρίως πιο ήπια αίσθηση στο νερό, συγκρίνετε και την ηλεκτρόλυση άλατος. Ποιο σύστημα ταιριάζει στη δική σας πισίνα το συζητάμε στην αυτοψία.

Ερωτήσεις

Δείτε επίσης