Γιατί κάνει ρυτίδες το liner και πώς το αποφεύγετε

Οι τρεις βασικές αιτίες

Χημεία του νερού

Το PVC απορροφά λίγο νερό. Όταν το pH μένει για καιρό χαμηλά ή το χλώριο ψηλά, το υλικό απορροφά περισσότερο, μαλακώνει και μεγαλώνει ελαφρά. Η επιφάνεια που περισσεύει δεν έχει πού να πάει και σχηματίζει κυματισμούς, συνήθως στον πυθμένα και στις γωνίες. Η πρόληψη είναι η σταθερή χημεία: pH 7,2–7,6, ελεύθερο χλώριο 1–3 mg/l και ποτέ κόκκοι χλωρίου απευθείας πάνω στο liner, γιατί τοπικά δημιουργούν πολύ υψηλή συγκέντρωση.

Υπόγεια νερά

Σε οικόπεδα με ψηλό υδροφόρο ορίζοντα, κοντά σε ρέματα ή μετά από πολλές βροχές, το νερό του εδάφους μπορεί να πιέσει τη μεμβράνη από κάτω. Όσο η πισίνα είναι γεμάτη, το βάρος του νερού την κρατά στη θέση της. Αν όμως η στάθμη κατέβει πολύ, η μεμβράνη μπορεί να σηκωθεί και, όταν ξαναγεμίσει η πισίνα, να μην κάτσει όπως πριν. Το θέμα εξετάζεται ήδη στην εκσκαφή, όπου προβλέπεται αποστράγγιση όταν το έδαφος το απαιτεί.

Άδειασμα

Χωρίς νερό, το liner εκτίθεται στον ήλιο και στον αέρα, στεγνώνει, συρρικνώνεται και χάνει την πίεση που το κρατά τεντωμένο στα τοιχώματα. Είναι η πιο συνηθισμένη αιτία μόνιμων ρυτίδων, αλλά και σκισιμάτων. Γι' αυτό μια πισίνα με liner δεν αδειάζει ποτέ πλήρως· η ανανέωση του νερού γίνεται σταδιακά, όπως εξηγούμε στο γιατί δεν αδειάζουμε πισίνα με liner.

Τι αλλάζει με την οπλισμένη μεμβράνη

Τα απλά, μη οπλισμένα liner που κρέμονται από το χείλος είναι τα πιο ευάλωτα στις ρυτίδες, γιατί είναι ελαστικά και δεν έχουν τίποτα να συγκρατεί τις διαστάσεις τους. Η οπλισμένη μεμβράνη έχει εσωτερικό πλέγμα ινών που κρατά σταθερό το σχήμα της και συγκολλείται στη θέση της, οπότε φουσκώνει πολύ λιγότερο. Δεν είναι όμως άτρωτη: χρόνια χημεία εκτός ορίων, ανωμαλίες στον πυθμένα ή νερά κάτω από την πισίνα μπορούν και πάλι να δημιουργήσουν τοπικούς κυματισμούς.

Πρόληψη, με τη σειρά

1. Μετράτε pH και χλώριο τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και συχνότερα στις ζέστες.
2. Διαλύετε το κοκκώδες χλώριο σε κουβά πριν το ρίξετε· τις ταμπλέτες τις βάζετε σε δοσομετρητή ή σε πλωτήρα που κινείται ελεύθερα, όχι στον πάτο.
3. Δεν κατεβάζετε τη στάθμη περισσότερο απ' όσο χρειάζεται. Τον χειμώνα αρκεί να πέσει λίγο κάτω από τα skimmer, όπως περιγράφεται στο χειμερινό κλείσιμο.
4. Αν το οικόπεδο έχει νερά, το συζητάτε πριν από την κατασκευή, ώστε να προβλεφθεί αποστράγγιση.
5. Μετά από πολύ δυνατές ή παρατεταμένες βροχές, κοιτάτε τον πυθμένα για ανασηκώματα.

Αν εμφανιστούν ρυτίδες

Ξεκινήστε από τη χημεία: μετρήστε, διορθώστε το pH και το χλώριο και παρακολουθήστε για μερικές εβδομάδες αν η ρυτίδα μένει ίδια. Μην προσπαθήσετε να την ισιώσετε με αιχμηρά εργαλεία και μην αδειάσετε την πισίνα για να τη διορθώσετε, γιατί θα την κάνετε χειρότερη.

Μια μικρή, ρηχή ρυτίδα δεν απειλεί τη στεγανότητα όσο η μεμβράνη είναι άθικτη, όμως η πτυχή τρίβεται από τα πόδια και τη σκούπα και φθείρεται πιο γρήγορα. Αν οι ρυτίδες μεγαλώνουν, εμφανίζονται ξαφνικά μετά από βροχές ή συνοδεύονται από πτώση της στάθμης, ζητήστε έλεγχο από τεχνικό: μπορεί να υπάρχει νερό κάτω από τη μεμβράνη ή διαρροή.

Ερωτήσεις

Δείτε επίσης